logo-aikido-maastricht-nov2014

 

 

Stijlen, Takemusu aikido

De groei van de populariteit van aikido in Japan zelf en ook daarbuiten heeft zich afgespeeld na 1950. Ueshiba die toen al de zeventig was gepasseerd, heeft daarin nauwelijks een rol gespeeld. Het waren vooral zijn leerlingen zoals Koichi Tohei, Gozo Shioda, Minoru Mochizuki, Kenji Tomiki, and Kisshomaru Ueshiba die gezorgd hebben voor de verspreiding van de krijgskunst.
Deze centrale figuren zijn ook verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de voornaamste aikidostijlen en -organisaties zoals we die nu tegenkomen en waar bijna elke aikidoschool op terug te voeren is.

morihiro saito, takemusu aikido

philippe voarino met Morihiro SaitoOnze vereniging is voor wat betreft het wapenwerk vooral (via Philippe Voarino) geïnspireerd door het Takemusu aikido van Morihiro Saito (1928-2002, 9e dan Aikikai). Saito was tot aan zijn dood hoofd van de Iwama Aikido dojo in Japan. In deze dojo heeft de grondlegger van aikido, Morihei Ueshiba, na de tweede wereldoorlog zijn krijgskunst verder ontwikkeld. (Iwama is een klein stadje 100 kilometer ten noorden van Tokyo).
Saito is het langst van alle leerlingen van Ueshiba – van 1945 tot aan diens dood in 1969 – uchideshi (inwonend leerling) geweest. Hij wordt gezien als de expert op het gebied van de aiki ken en aiki jo. Door het wapenwerk en door zijn bewering dat hij de technieken precies zo uitvoerde als osensei heeft hij binnen de Aikikai altijd een wat aparte positie ingenomen. Vele malen is hij in de V.S., Europa en Australië geweest om er seminars te verzorgen. Voor een uitgebreid artikel over Morihiro Saito zie http://www.aikidojournal.com/article.php?articleID=210
.

Takemusu aikido

Saito heeft en zeer gestructureerde lesmethode ontwikkeld. De reden hiervoor was dat volgens hem de manier waarop osensei lesgaf geschikt was voor privélessen, niet voor grote groepen leerlingen. Zijn populariteit in het westen heeft hij vooral te danken aan zijn vermenging van traditie en vernieuwing. Enerzijds wilde hij de technische erfenis van osensei zo zuiver mogelijk doorgeven aan volgende generaties. Anderzijds toonde hij een enorme creativiteit voor wat betreft de ordening en classificatie van de technieken ontwikkeld door Morihei Ueshiba. Hij maakte hierdoor de interne logica van aikido duidelijk. Zijn lesmethode wordt door andere stijlen als te statisch gezien. Als je de films met osensei ziet, is het immers altijd een en al beweging. Saito’s antwoord op deze kritiek was dat osensei in zijn lessen in Iwama iets anders liet zien dan op de filmpjes. Waarschijnlijk had dat te maken met het oude idee van krijgskunstmeesters de technieken voor het grote publiek verborgen te houden. Eerst moet jarenlang de basis geoefend worden, statisch en vanuit krachtige aanvallen (vooral vastpakken), pas dan kan voorzichtig begonnen worden met vloeiende bewegingen (ki no nagare).

Publicaties

Takemusu Aikido, Morihiro Saito

  • 5 delen
  • Takemusu Aikido, Special Edition
  • DVD's
    Aiki ken, Morihiro Saito, 55 min., color, 2003
    Aiki jo, Morihiro Saito 60 min., color & b&w, 2003


Wim Heijnen, december 2005