logo-aikido-maastricht-nov2014

 

 

Aikidostijlen, Ki Aikido

De groei van de populariteit van aikido in Japan zelf en ook daarbuiten heeft zich afgespeeld na 1950. Ueshiba die toen al de zeventig was gepasseerd, heeft daarin nauwelijks een rol gespeeld. Het waren vooral zijn leerlingen zoals Gozo Shioda, Minoru Mochizuki, Kenji Tomiki, Koichi Tohei en Kisshomaru Ueshiba die gezorgd hebben voor de verspreiding van de krijgskunst.
Deze centrale figuren zijn ook verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de voornaamste aikidostijlen en -organisaties zoals we die nu tegenkomen en waar bijna elke aikidoschool op terug te voeren is.

toheiKoichi ToheiEen succesvolle leerling van Ueshiba was Koichi Tohei (1920-2011), 10e dan. Koichi Tohei heeft na de oorlog veel bijgedragen aan de groei van aikido.
Tohei is als kind begonnen met judo. Op vijftienjarige leeftijd behaalde hij zijn eerste dan. Door een ziekte is hij rond zijn achttiende een tijdlang uit de running geweest. In dat jaar wijdde hij zich aan misogi en zazen. Op zijn negentiende kwam hij in contact met Morihei Ueshiba en werd diens student.
Na de oorlog heeft hij sterk bijgedragen aan de groei van de Aikikai. De meeste nu nog actieve shihan (grootmeesters) hebben op een of ander moment wel les van hem gehad. Het begin van de internationale verspreiding van aikido is vooral te danken aan Tohei die in Hawaii en het vasteland van de VS aikido onderwees en die enkele populaire boeken schreef. Hij benadrukte in zijn aikido vooral de ki-principes. Zijn idee over ki is dat de geest (mind) het lichaam beweegt, dus dat wat je geest wil doen, moet je ook met je lichaam kunnen.
Na de dood van Morihei Ueshiba kwam het tot een breuk met de Aikikai. In 1974 stapte hij uit de organisatie.
Al voor die tijd, in 1971, richtte hij de Ki-society (Ki no Kenkyukai) op. In deze organisatie staat ki-training centraal. Bij ki training, die onafhankelijk van aikido kan plaatsvinden (bijvoorbeeld in dans, lichamelijke opvoeding en kalligrafie), gaat het om het samenbrengen van geest en lichaam. Ook in zijn aikidolessen heeft hij altijd sterk de nadruk gelegd op het onderzoeken, het ontwikkelen en het praktisch toepassen van ki. Hij is er in geslaagd zijn kennis systematisch en helder uit te werken tot een simpel en voor iedereen begrijpelijk onderrichtsysteem. Voor een interview klik hier.

Ki-aikido

Tohei noemt zijn Aikido ‘Shin Shin Toitsu Aikido’. Het betekent aikido met eenheid van geest en lichaam. Over de wereld is deze stijl ook bekend als Ki-aikido.
Binnen ki-aikido staan vier basisprincipes centraal.
- Keep one point
Je moet je geest richten op een punt in de onderbuik (ongeveer 10 cm onder de navel). Het idee is dat de universele energie door dit punt wordt opgenomen en van hieruit weer in alle richtingen wordt uitgestraald.
- Relax completely
Laat alle spanningen in je lichaam los, zodat je vrij komt van onnodige spanningen (zonder in elkaar te zakken).
- Keep weight underside
De zwaartekracht zorgt ervoor dat het gewicht van elk object op een natuurlijke wijze aan de onderkant zit (denk aan de tuimelaar). Zit het gewicht ergens anders dan raak je in onbalans.
- Extend ki
Ki, de universele energie, gaat vrij door ons lichaam heen. Ki wordt gestuurd door onze geest, maar het is niet mogelijk om ki vast te houden.

In ki-aikido zijn een aantal oefeningen om ki te ontwikkelen. De bekendste daarvan is wel de ‘onbuigbare arm’.

Tohei Sensei: ‘Get one principle, you get the other three naturally. Lose one principle, and lose all four.’

Publicaties

- Ki in daily life, Koichi Tohei. Ki-no-Kenkyukai, 1980
- Book of ki: coordinating mind and body in daily life, Koichi Tohei. Japan Publications inc. 1976
- Kiatsu, Koichi Tohei. Ki-no-Kenkyukai, 1983

Videoband
Instructieband aikido, Koichi Tohei, 9e dan

Wim Heijnen, 2006